Georgens 1 jaar 100% thuis
Door: webmaster
Blijf op de hoogte en volg Mireille
25 Oktober 2010 | Nederland, Heerlen
Niet te geloven maar het is echt waar; 1 jaar geleden vertrokken we op weg naar de mooiste invulling van ons leven. Na 5 jaar wachten zetten voor het eerst voet op Haïtiaanse bodem, het thuisland van onze zoon Georgens en sloten we de liefde van ons leven in onze armen. Aan de ene kant lijkt het net gisteren aan de andere kant voelt het alsof er jaren tussen de eerste ontmoeting en de dag van vandaag liggen.
Wat is er ontzettend veel gebeurd de afgelopen maanden. Georgens leek zo op het eerste oog een heel tevreden en relaxed jongetje dat de veranderingen makkelijk doorstond. Deels is dat ook zo. Anderzijds zie je nu in de ogen van het jongetje van toen dat het allemaal best spannend en onveilig voelde. Georgens anno oktober 2010 laat een heel ander binkje zien. Hij kijkt vol zelfvertrouwen de wereld in, is vrolijk en sociaal.
Toen hij in Nederland kwam sprak hij amper. Een paar Franse woordjes als chaud, dormir, manger. Nu kletst hij ons de oren van het hoofd in een mix van Limburgs dialect en Nederlands. Georgen’s motoriek liet ook best te wensen over. Klimmen en klauteren kon hij amper en de traphekjes stonden er niet voor niets. Nu zijn traphekjes alleen nog een obstakel die hij zelf opent om vervolgens de trap zelfstandig op en af te lopen. Geen glijbaan of klimrek kent nog geheimen en watervrees heeft onze kanjer allerminst. Papa verschoonde voor het eerst zijn luier in Haïti nu gaat Georgens al zelf naar de wc.
Het kleine mannetje dat we als een pop in warme kleren hulden tegen de Nederlandse kou. Geeft nu ’s ochtends zelf wel aan welk kledingstuk favoriet is die dag. Schranste hij de eerste weken de borden eten met diverse menu’s in een mum van tijd naar binnen, tegenwoordig heeft hij toch echt zijn voorkeuren voor pasta, frietjes met worst en kip met rijst. Hoe spannend was het om hem voor het eerst naar het kinderdagverblijf te brengen. Nu springt hij enthousiast bij juffrouw Rozenbloem naar binnen en begroet vrolijk zijn vriendjes Owen en Quinten.
Er waren zoveel primeurtjes de afgelopen maanden. De eerste keer Sinterklaasfeest, kerstfeest carnaval en Pasen vieren. Voor het eerst naar de dierentuin, het zwembad, de speeltuin en het theater. Voor het eerst thuis zijn verjaardag vieren en natuurlijk voor het eerst op vakantie. Vooral de vakanties hebben diepe indruk op onze man gemaakt. Nog dagelijks verteld hij over het vakantiehuisje of het feit dat we naar Spanje geweest zijn.
Het was een heel bijzonder jaar. Een jaar waarin we voor het eerst een familie vormden, waarin vaderdag en moederdag heel anders voelde. In ieder geval voor ons ;-)
Een jaar dat zoveel energie kostte maar ook zoveel energie gaf. Een jaar vol liefde, warmte en dankbaarheid dat we elkaar gezocht en gevonden hebben.
Wat is er ontzettend veel gebeurd de afgelopen maanden. Georgens leek zo op het eerste oog een heel tevreden en relaxed jongetje dat de veranderingen makkelijk doorstond. Deels is dat ook zo. Anderzijds zie je nu in de ogen van het jongetje van toen dat het allemaal best spannend en onveilig voelde. Georgens anno oktober 2010 laat een heel ander binkje zien. Hij kijkt vol zelfvertrouwen de wereld in, is vrolijk en sociaal.
Toen hij in Nederland kwam sprak hij amper. Een paar Franse woordjes als chaud, dormir, manger. Nu kletst hij ons de oren van het hoofd in een mix van Limburgs dialect en Nederlands. Georgen’s motoriek liet ook best te wensen over. Klimmen en klauteren kon hij amper en de traphekjes stonden er niet voor niets. Nu zijn traphekjes alleen nog een obstakel die hij zelf opent om vervolgens de trap zelfstandig op en af te lopen. Geen glijbaan of klimrek kent nog geheimen en watervrees heeft onze kanjer allerminst. Papa verschoonde voor het eerst zijn luier in Haïti nu gaat Georgens al zelf naar de wc.
Het kleine mannetje dat we als een pop in warme kleren hulden tegen de Nederlandse kou. Geeft nu ’s ochtends zelf wel aan welk kledingstuk favoriet is die dag. Schranste hij de eerste weken de borden eten met diverse menu’s in een mum van tijd naar binnen, tegenwoordig heeft hij toch echt zijn voorkeuren voor pasta, frietjes met worst en kip met rijst. Hoe spannend was het om hem voor het eerst naar het kinderdagverblijf te brengen. Nu springt hij enthousiast bij juffrouw Rozenbloem naar binnen en begroet vrolijk zijn vriendjes Owen en Quinten.
Er waren zoveel primeurtjes de afgelopen maanden. De eerste keer Sinterklaasfeest, kerstfeest carnaval en Pasen vieren. Voor het eerst naar de dierentuin, het zwembad, de speeltuin en het theater. Voor het eerst thuis zijn verjaardag vieren en natuurlijk voor het eerst op vakantie. Vooral de vakanties hebben diepe indruk op onze man gemaakt. Nog dagelijks verteld hij over het vakantiehuisje of het feit dat we naar Spanje geweest zijn.
Het was een heel bijzonder jaar. Een jaar waarin we voor het eerst een familie vormden, waarin vaderdag en moederdag heel anders voelde. In ieder geval voor ons ;-)
Een jaar dat zoveel energie kostte maar ook zoveel energie gaf. Een jaar vol liefde, warmte en dankbaarheid dat we elkaar gezocht en gevonden hebben.
-
25 Oktober 2010 - 19:48
Pamela:
Ik kan alleen maar zeggen:
RESPECT!!!!!
wat mooi verwoord!
Nog heel veel mooie jaren samen toegewenst!!
dikke knuffel
Pam -
25 Oktober 2010 - 19:53
Anita Geuze:
jaaaaaa de tijd vliegt,wat is een jaar snel voorbij zodra de kindjes thuis zijn...
en wat een kanjer!Een echte knapperd....geniet van elkaar en alle goeds samen!
anita geuze en bups -
25 Oktober 2010 - 19:53
Diaan&Iris:
Hee lieverds,
Zoals ik al eens eerder heb gezegd,het voelt voor mij alsof het nooit anders is geweest.
Jullie zijn GEWELDIG samen en SAMEN geweldig!!
Dikke knuffels,
Diaan&Iris -
25 Oktober 2010 - 20:10
Jeanne, Ron & Dilini:
Tja de tijd vliegt en alles voelt op een gegeven moment zo vertrouwd dat het lijkt alsof het nooit anders is geweest.
Liefs en dikke kus frum us XXXX -
26 Oktober 2010 - 11:31
De Hissinkjes:
Ik had de eerste Hebbes dag vandaag in de agenda staan, dus ik moest meteen aan jullie denken vanmorgen. Wat een wereld van verschil dat ene jaar voor jullie allemaal. En het wordt elke dag nog leuker. Geniet er maar lekker van en we wensen jullie nog vele mooie momenten met elkaar.
Groetjes
de Hissinkjes -
26 Oktober 2010 - 13:10
De Driej Vd Kloes:
Ook wij voelen dit samen met Walson hoe het is...om met z'n drieën te zijn.Wij zijn op weg naar dat eerste jaar...samen.
Laten we er ook even bij stilstaan dat wij Adoptivo's véél geluk hebben gehad met wat er nu weer speelt in het arme Haïti.Dan voelt het oooohhhh zo goed als onze kanjers vrolijk rond lopen, rennen en nieuwe vrienden hebben gemaakt in Nederland!Mireille, Maurice en binkie Georgens wij wensen jullie voor alle komende jaren een fijn gezinsleven toe, hang de slingers maar op. -
28 Oktober 2010 - 18:09
Roger En Monique:
Een geweldig mooi verhaal. Jeetje, wat is dit voor jullie een speciale tijd geweest. Het lijkt nu zo gewoon maar het is zóóó bijzonder, een tijd om nooit meer te vergetenen. En bedenk dat jullie nog heel veel mooie eerste keren samen gaan meemaken, waar jullie zeker weten intens van zullen genieten. Jullie zijn een SUPER team!
Een hele dikke knuf aan vriendje Georgens van Evena en Noé en de papa en mama van EV en NO. -
04 November 2010 - 13:55
Chantal Kirkels:
Wat vliegt de tijd! Zolang gewacht en voor je het weet is jullie menneke al 1 jaar thuis en alles zo vertrouwd. En het gaat alleen nog maar veel mooier worden, vind ik...
Wat zal Georgens later blij zijn met zo een mooi levensverhaal (als hij het kan lezen).
Geniet van elkaar en speciaal voor papa Maurice een dikke proficiat!
Groetjes uit Weert, Chantal
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
