Woelige woensdag (2)
Door: webmaster
Blijf op de hoogte en volg Mireille
27 Januari 2010 | Nederland, Heerlen
Lang leven de peuterpubertijd! Hij heeft nu echt toegeslagen en is niet overgewaaid. We moeten eraan geloven! Ons mannetje is na 3 maanden modelkind met misschien wel sociaal wenselijk gedrag omgeturnd tot een krijsende peuterpuber....Help… ;-) !!!
Het begon vanochtend al bij het wassen en aankleden. Alles wat ik wilde, dat vond ons mannetje geen goed idee. En dat maakte hij duidelijk kenbaar in volume, gebaren en gedrag. Het was een uitdaging om hem schoongepoetst en aangekleed weer beneden te krijgen. Af en toe best grappig hoe hij zich in alle bochten zat te wringen maar ook doodvermoeiend op momenten.
Ik moest nog een telefoontje plegen naar het RIVM voordat we huis bezoek kregen van het consultatiebureau. Het telefoongesprek werd een grote ramp. Georgens wilden ook bellen en toen dat niet mocht zette hij het op een gillen. Ik kon die aardige mijnheer aan de andere kant van de lijn niet meer horen, laat staan dat hij mij begreep. Toen maar de gang op gevlucht met een krijsende Georgens op mijn hielen. Ooohhhh wat erg vond ik het altijd al; die vrouwen met van sirenes van kinderen op de achtergrond. En nu zag ik me zelf op de koude gang staan met een krijsend kind stampvoetend op de trap en een lamgelegd telefoongesprek! Jakkes!
En dat met in het vooruitzicht dat over een half uur de dame van het consultatiebureau met haar stagiaire op de stoep zou staan! Het bezoek begon vrij rustig en ik vertelde meteen maar dat Georgens de afgelopen 3 dagen een soort van metamorfose had ondergaan. Ik gaf aan dat er natuurlijk ook wel het nodige veranderd was de laatste weken zoals de start bij kakelbont, papa en mama weer aan het werk... Daarbij is het niet ondenkbaar dat ons binkje na 3 maanden zijn sociaal wenselijk gedrag steeds meer laat varen en gedrag vertoond van een 2,5 jarige ook al is dat niet altijd even leuk voor zijn omgeving. Maar wel goed in de zin van dat hij nu goed in staat is om helemaal zichzelf te zijn en er op vertrouwd dat we ook van hem houden als hij niet altijd lief is ;-)
Afijn, de dame van het consultatiebureau zat dus aan tafel en probeerde met mij een gesprek te voeren terwijl Georgens alles uit de kast haalde om mijn aandacht te krijgen. Hij wilde voor ons “koken” maar ik moest wel op de stoel bij hem komen zitten. Kreeg niet zijn zin en gooide het bakje met rijst dan maar om. Hij zag worstjes staan en wilde nu meteen worstjes eten. Hij wilde een chocolaatje maar kreeg een kinderkoekje, bah daar vond hij niets aan! Hij wilde handjes wassen en haalde een krukje maar kwam nog niet bij de kraan. En elke keer dat iets niet lukte zette mijnheer het op een brullen!
Heel herkenbaar vond de dame en niets om ongerust over te worden stelde ze me vriendelijk op mijn gemak. Mhmmmmm…! En ik maar dapper het negatieve gedrag van onze zoon negeren, het positieve gedrag extra benoemen en complimentjes uitdelen. Ondanks dat heeft Georgens vandaag 2 maal op de gang moeten afkoelen en nadenken waarom je niet met mandarijntjes door de woonkamer mag gooien en niet op eetbordjes mag gaan staan.
Inmiddels ligt onze prins weer heerlijk op een oor maar niet voordat hij nog even het bedritueel onderuit had gehaald… Niet willen wassen, niet willen plassen, eenmaal in bed alleen maar willen plassen. 1000X mama roepen en om 20.30 uur… eindelijk rust.
Maar ik vind het nog steeds geweldig (ja echt waar!). Ik ga hem dadelijk nog even knuffelen in zijn slaap en vrijdag mag papa de uitdaging aan gaan!
Alle hens aan dek!
Het begon vanochtend al bij het wassen en aankleden. Alles wat ik wilde, dat vond ons mannetje geen goed idee. En dat maakte hij duidelijk kenbaar in volume, gebaren en gedrag. Het was een uitdaging om hem schoongepoetst en aangekleed weer beneden te krijgen. Af en toe best grappig hoe hij zich in alle bochten zat te wringen maar ook doodvermoeiend op momenten.
Ik moest nog een telefoontje plegen naar het RIVM voordat we huis bezoek kregen van het consultatiebureau. Het telefoongesprek werd een grote ramp. Georgens wilden ook bellen en toen dat niet mocht zette hij het op een gillen. Ik kon die aardige mijnheer aan de andere kant van de lijn niet meer horen, laat staan dat hij mij begreep. Toen maar de gang op gevlucht met een krijsende Georgens op mijn hielen. Ooohhhh wat erg vond ik het altijd al; die vrouwen met van sirenes van kinderen op de achtergrond. En nu zag ik me zelf op de koude gang staan met een krijsend kind stampvoetend op de trap en een lamgelegd telefoongesprek! Jakkes!
En dat met in het vooruitzicht dat over een half uur de dame van het consultatiebureau met haar stagiaire op de stoep zou staan! Het bezoek begon vrij rustig en ik vertelde meteen maar dat Georgens de afgelopen 3 dagen een soort van metamorfose had ondergaan. Ik gaf aan dat er natuurlijk ook wel het nodige veranderd was de laatste weken zoals de start bij kakelbont, papa en mama weer aan het werk... Daarbij is het niet ondenkbaar dat ons binkje na 3 maanden zijn sociaal wenselijk gedrag steeds meer laat varen en gedrag vertoond van een 2,5 jarige ook al is dat niet altijd even leuk voor zijn omgeving. Maar wel goed in de zin van dat hij nu goed in staat is om helemaal zichzelf te zijn en er op vertrouwd dat we ook van hem houden als hij niet altijd lief is ;-)
Afijn, de dame van het consultatiebureau zat dus aan tafel en probeerde met mij een gesprek te voeren terwijl Georgens alles uit de kast haalde om mijn aandacht te krijgen. Hij wilde voor ons “koken” maar ik moest wel op de stoel bij hem komen zitten. Kreeg niet zijn zin en gooide het bakje met rijst dan maar om. Hij zag worstjes staan en wilde nu meteen worstjes eten. Hij wilde een chocolaatje maar kreeg een kinderkoekje, bah daar vond hij niets aan! Hij wilde handjes wassen en haalde een krukje maar kwam nog niet bij de kraan. En elke keer dat iets niet lukte zette mijnheer het op een brullen!
Heel herkenbaar vond de dame en niets om ongerust over te worden stelde ze me vriendelijk op mijn gemak. Mhmmmmm…! En ik maar dapper het negatieve gedrag van onze zoon negeren, het positieve gedrag extra benoemen en complimentjes uitdelen. Ondanks dat heeft Georgens vandaag 2 maal op de gang moeten afkoelen en nadenken waarom je niet met mandarijntjes door de woonkamer mag gooien en niet op eetbordjes mag gaan staan.
Inmiddels ligt onze prins weer heerlijk op een oor maar niet voordat hij nog even het bedritueel onderuit had gehaald… Niet willen wassen, niet willen plassen, eenmaal in bed alleen maar willen plassen. 1000X mama roepen en om 20.30 uur… eindelijk rust.
Maar ik vind het nog steeds geweldig (ja echt waar!). Ik ga hem dadelijk nog even knuffelen in zijn slaap en vrijdag mag papa de uitdaging aan gaan!
Alle hens aan dek!
-
27 Januari 2010 - 21:29
De Hissinkjes:
Och arme mama, zelfs de foto spreekt boekdelen. We hopen dat het een korte fase is waar het manneke doorheen gaat. Heel veel sterkte, ook voor papa op vrijdag
Groetjes
P. P en Djoun -
27 Januari 2010 - 21:37
Janneke:
Haha, heel herkenbaar je verhaal! We zijn dus niet de enige die te maken heeft met dwarse 2,5 jarigen. Soms is het echt een strijd, de hele dag Nee. Je wordt er erg moe van, maar ach, soms moet ik er ook erg om lachen. Het gaat vast weer over, laten we ons daar maar aan vasthouden!!!
Groetjes van Janneke, mams van Lairson en Marjorie.
-
28 Januari 2010 - 06:34
Marga:
Welkom bij de club.
Groetjes
Marga -
28 Januari 2010 - 07:18
Keppel:
Die foto kon wel van Ziggy zijn....ook al is hij 3,5 HEEL herkenbaar!
Die pubertijd heeft hij ook bewaard totdat hij bij ons was.......
X -
28 Januari 2010 - 07:22
Jeanne,Ron & Dilini:
Ik snap ook niet waarom je niet met mandarijntjes door de kamer mag gooien en op eetborden mag gaan staan,hahaha. Maarre waarom dacht jij dat jullie er aan zouden ontkomen haha. Het is inderdaad frusti als op alles NEE wordt gezegd en de oortjes er voor de sier aan zitten. Maar zoals ze zeggen het gaat over en daar vertrouwen we dan maar op. Heel veel sterkte
Dikke kus de Siesterwietjes XXXX
Enne Maurice Sterkte voor vrijdag -
28 Januari 2010 - 11:09
Anita Geuze:
Ha ha
ben blij als ik het van andere hoor.....dan ben ik tenminste niet alleen!!
Met 4 kids in huis,....een peuterpuber,een pre puber,een verlate peuter puber en zo al nog meer...
join the club!
anita en bups -
28 Januari 2010 - 15:55
Cynthia:
hahahahahaha sorry..ook wij weten het hierx2!
het is ook hier echt raar dat je moet afkoelen als je de ander bijt, tekent op de muur op zegt dat mama heel stom is en een sukkel( ja echt) is...
geniet hier idd ook van, het gaat voorbij en dan lach je erom, net als wij..
Vaak is het ook een sprongetje naar iets nieuws..Opeens weer een ontwikkeling
lfs Cynthia -
29 Januari 2010 - 20:41
Tom, Ingrid & Co:
Ooooohhhh.....
Erg vermoeiend, we weten er alles van!!
Naar het schijnt gaat het ooit wel eens over...? ;-))
Proberen relativeren, hoewel dat ook niet altijd lukt, en met rust en kalmte kom je meestal het verst... ook dat is niet altijd gemakkelijk.
Nina heb ik vorige week stampvoetend mee uit school gesleurd omdat ze persé in de opvang wilde blijven, en Lander duikt bij ieder verbod brullend op de grond, z'n handen tot vuisten gebald en z'n voeten stampen alle kanten uit.
Het komt en gaat, in golfbewegingen en fases, maar ondertussen... ;-))
Om maar te zeggen: we moeten er blijkbaar doorheen ;-))
Heel veel goede moed, we denken aan jullie!
Liefs xxxx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
